In Dreams

[The reality of a dream

swallows every possible outcome

of real happiness]


Dreams are made of fire and dust,

sweat and old stories.

In dreams, we see ourselves

as they should be,

we see our beloved ones

as Gods and devils

playing a game

for our sake.


In our dreams

we laugh

when we want to cry,

and we cry

when all else fails.

We have wings

and we can fly,

we achieve

what is meant to be achieved,

and we die

without feeling any pain.

We survive cataclysms

and all sorts of disasters,

we lose the sense of time

and we dive into

unknown seas.


But dreams,

dreams lead us through the tides,

when the moon forgets to sleep,

and our eyes flicker restlessly.

Dreams make our hearts flutter

while we wet our pillows.


Dreams are dreams and nothing more.


And as the morning sun

dries our night fears,

dreams will always hold

the moment we thought

we could be our true selves.


Photo: Flowers and Lights creatives session. 


Θυμάσαι που τρώγαμε καρπούζι τα βράδια,

κάτω απ’ το θολό φεγγάρι;

Και πως σκουπίζαμε τα πόδια μας απ’ την άμμο,

πριν μπούμε στ’ αυτοκίνητο;


Τώρα, τα πόδια μου αγαπούν το φρεσκοκομμένο χόρτο,

καίγονται στις αμμουδιές του χρόνου και

μεταμορφώνουν την στάση του σώματος.

Από τα τσιμπήματα των κουνουπιών

μπορώ να πω ότι ηρέμησα. Με ζούληξαν

πολύ όταν μετρούσα μονά φεγγάρια.


Έτσι κλείνει η φωνή μου, μ’ εγκαταλείπει

πριν προλάβω ν’ αρπάξω λίγο ησυχία.


Κάτω από τον καυτό καλοκαιρινό ήλιο

σταματώ να ονειρεύομαι. Μυρίζω το δέρμα

και ξύνω αλάτι, να το βάζω στις πληγές τον χειμώνα.

Αλάτι πολύ μυρίζει μέσα μου και αλλοιώνει

ό, τι παιδικό έχω ορίσει.


Κάτω απ’ το φεγγάρι, λοιπόν, γιορτάζω.

Το πριν και το τώρα για το αύριο και

θυμάμαι όσα καλοκαίρια θέλουν να ξεχαστούν.

Με ιδρώτα και πόνο, με κλειστή φωνή

τραγουδώ ξενικές νότες και καθώς

απομακρύνω την πατρίδα, δεν γυρνώ

να κοιτάξω στον καθρέφτη. Έχω φύγει.


Photo: Parga, Greece. July 2017. Minolta dynax 7000i, Kodak Gold, ISO 200, 35mm film.